Day 8 Karijini

Vandaag begonnen we met Joffre Falls, klasse 4. Deze vond ik echt levensgevaarlijk. Een meisje is van een rots in het water gevallen, maar was gelukkig ok. We konden een lange zwem doen, maar ik wou mijn krachten sparen voor de rest van de dag en je moest er eerst voor langs een gevaarlijk stuk (zei Tony zelf, dus dat zegt al genoeg). Deze zwem staat trouwens normaal gezien ook niet op het programma. Ik ben op mijn gemak met een ander meisje teruggeklauterd. Daarna kreeg iedereen voor een keertje spek met eieren.

Today we started with Joffre Falls, level 4. I found this one really deadly dangerous. One girl fell from a rock into the water, but was ok luckily. We could do a long swim, but I wanted to save my strength for the rest of the day and you first had to pass a dangerous part (were Tony’s words, so that said enough). This swim is normally not on the program either. An other girl and I slowly climbed back up. Afterwards everyone got bacon and eggs for once.

Na dit ontbijt gingen we naar Handrail Pool hiken. Eerst klasse 3 (middelmatige fitheid) en vervolgens klasse 5 (voornamelijk puur natuur en hoge fitheid noodzakelijk). In dit laatste gedeelte heeft een vrouw een aantal jaren geleden haar been gebroken. Een man van het rescue team is vervolgens verongelukt toen hij haar eruit wou helpen. Tony heeft heel het verhaal verteld dat het in andere omstandigheden gebeurde dat in onze situatie, maar ik was er toch niet gerust in. Daarbij vond ik dat ik al heel trots mocht zijn op mezelf en was tevreden met wat ik allemaal al gepresteerd had. Ik moest enorm veel energie steken in het bijhouden van het tempo. Het was gewoon al genoeg voor mij op dat moment. Ik zei tegen Tony dat hij mij moest verwittigen wanneer klasse 3 naar klasse 5 ging, want dat ik dan wel zou terugkeren. Hij zei kortweg ‘nee, je gaat toch niet opgeven nog voor je het gezien hebt’. Zijn harde commentaar werd me op dat moment te veel, maar ben dan toch maar meegegaan. In het klasse 5 gedeelte moesten we op blote voeten en ik liet gelukkig ook mijn rugzak achter. Het duurde niet lang of ik lag er al natuurlijk. Wet rocks are slippery. Had in eerste instantie pijn aan mijn schouder, maar bleek achteraf 2 megagrote blauwe (paarse) plekken te krijgen op mijn zij. Ook mijn teen was goed bezeerd en bloedde. Tony was al een stuk verder (niet meer in zicht) en ben razendkwaad alleen teruggekeerd. Dat was soms ook een opgave om de weg alleen terug te vinden. Onderweg andere wandelaars tegengekomen en niemand die vroeg of ik ok was. Sympathiek. Achteraf heb ik maar besloten dat het gewoon zijn karakter is en was ik nog altijd trots op mezelf.

After this breakfast we went hiking to Handrail Pool. First level 3 (moderate fitness) and then level 5 (mostly pure nature and a high fitness is necessary). In that last part a woman once broke her leg a few years ago. A guy from the rescue team died while trying to save her. Tony told the whole story and that it happened in different circumstances than ours, but I was not confident. I was proud of myself already and was satisfied with all I had achieved so far. It was just enough for me at that point. I told Tony to warn me when level 5 started and that I would return at that point. He just said ‘no, you are not going to give up before you have even seen it’. I had had enough of his hard comments at that point, but I went along anyway. In the level 5 part we had to go on our bare feet and luckily I also left my backpack behind. Of course it did not take long before I fell. Wet rocks are slippery. At first my shoulder hurt, but I ended up getting 2 giant (purple) bruises on my side. My toe was also injured and was bleeding. Tony was much further away (not in sight anymore) and I went back furious. Finding my way alone was sometimes a hard task too. Along the way I encountered some other hikers and nobody asked if I was ok. Nice. Afterwards I decided it was just his character and I was still proud of myself.

Na de lunch zijn we naar Hancock Gorge gegaan, klasse 4 en 5. Ik had er echt geen zin meer in, maar ben toch meegegaan. Stukken met de schoenen in het water gewandeld. Daarna konden we kiezen tussen op rotsen klauteren of via het water zwemmen en wandelen. Op de rotsen was voor mij echt geen optie meer met de doorweekte schoenen, dus ging dan via het water. Op een gegeven moment ben ik toch vroegtijdig teruggekeerd, omdat de stenen te veel pijn deden aan mijn blote voeten. Helaas had ik mijn sandalen niet mee. Maar had toch weer heel wat gezien en gedaan.

After lunch we went to Hancock Gorge, level 4 and 5. I really did not feel like it anymore, but joined anyway. Parts of it I walked with shoes in the water. After that we could choose between climbing the rocks or swim and walk through the water. The rocks were no longer an option for me with my soaked shoes, so I went through the water. At a certain point I did have to return early, because the rocks in the water hurt my bare feet. Unfortunately I did not bring my sandals. But I still did and saw a lot.

Als laatste zijn we naar Oxer Lookout gegaan.

The end with we went to Oxer Lookout.