laptop

Mijn laptop wil helemaal niet meer opstarten, dus moest je niets of weinig horen van mij is dat de reden. In ieder geval ben ik nu in Palmerston, dicht bij Darwin om te WWOOFen. Meer daarover later. Ik kan in ieder geval al vertellen dat het hier verschikkelijk heet en vochtig is, niet echt aangenaam.

My laptop is not starting up at all anymore, so I might not write much in the near future. In any case, I am in Palmerston at the moment, near Darwin to WWOOF. More about that later. I can already tell you it is horribly hot and humid here, not really pleasant.

Day 10 Pardoo – Broome

De laatste dag gingen we via Eighty Mile Beach en Sandfire Roadhouse naar Broome.

The last day we went via Eighty Mile Beach and Sandfire Roadhouse to Broome.

’s Avonds naar Cable Beach gegaan. Tony kreeg een afscheidscadeau van ons. Daarna was het tijd om de verjaardag van Eita, de Japanse jongen te vieren. Het was een complete verrassing voor hem.

At night we went to Cable Beach. Tony got a goodbye present from us. Then it was time to celebrate Eita’s birthday, the Japanese boy. It was a complete surprise to him.

Mooi einde van een onvergetelijk avontuur. De dag erna moest ik serieus wennen aan het feit dat ik weer min of meer alleen was en dat niets meer georganiseerd was.
Besluit:
- Ik stond niet te springen om een groepsreis te maken, omdat je pech kan hebben met de groep en de gids. Of ik deze keer geluk had, weet ik niet. Ik denk van wel. In ieder geval leer je elkaar beter kennen naarmate de reis vordert en zoiets kan niet op 1 of 2 dagen. Ik heb nu heel veel zin om nog zo’n tours te doen en hoe langer hoe beter.
- Het was uiteindelijk zijn geld zeker waard, omdat ik zelf niets moest regelen en bijna niets moest doen. Vooral in de gorges was een gids broodnodig. Ik stond er versteld van hoeveel mensen zonder gids in de gorges gingen, zelfs families met kinderen. Niet dat het daar erg toeristisch was, maar toch. Het eten was veel beter dan verwacht en ook de accommodatie was degelijk.
- Ik heb veel nieuwe ervaringen opgedaan en grenzen verlegd. Die openen weer nieuwe deuren voor de toekomst. Ik kan nu ook mijn fitheid beter inschatten.
- Bloed van mijn teen, zweet van de warmte+constant proberen bijhouden van de groep+klimmen, tranen van de val+kwaad zijn op Tony en verder sta ik vol, maar dan echt VOL blauwe plekken, schrammen en beten. Had ook serieus pijnlijke spieren. Maar dat hoort allemaal bij het avontuur.
- De gorges waren wel mooi, maar niet zoals ik had verwacht. Dat deed er uiteindelijk ook niet zoveel meer toe.
- We hadden echt de coolste bus ooit. Het was op de dirt roads zo bumpy, nog leuker dan een rollercoaster in een pretpark!
- Alles wat ik uit mijn backpack gehaald heb,is rood geworden.
- Ik vind in een swag slapen fantastisch en kan niet wachten om dit nog te doen.
- Het westen van Australië vind ik tot nu toe het mooiste gedeelte en samen met Tasmanië wil ik deze streken misschien nog wel eens bezoeken, vooral ook om de gemiste delen te kunnen bezoeken. Het is er veel specialer dan het zuiden en minder toeristisch.

Lovely ending of an unforgettable adventure. The day after I seriously had to get used to the fact I was more or less alone again and that nothing was organised anymore.
Conclusion:
- I was not so keen on joining a tour, because you can have bad luck with the group and the driver. I don’t know if I was lucky this time, but I think I was. In any case you get to know each other better as the journey evolves and this can not happen in 1 or 2 days. I really feel like doing more of these tours now and the longer the better.
- In the end it was worth the money, because I did not have to arrange anything myself and hardly had to do anything. A guide is useful, especially in the gorges. I was amazed at how many people went into the gorges without a guide, even families with children. Not that it was that busy, but still. The meals were much better than I had expected and also the accommodation was decent.
- I had many new experiences and expanded many boundaries. These open new doors for the future. I also know my fitness level better now.
- Blood from my toe, sweat from the heat+keeping up with the group+climbing, tears from the fall+being mad at Tony and furthermore I am covered, but really completely covered in bruises, scratches and bites. My muscles also seriously hurt. But it is all part of the adventure.
- The gorges were pretty, but not like I had expected. But in the end that did not really matter much anymore.
- We had the coolest bus ever. It was so bumpy on the dirt roads, even more fun than a rollercoaster at a theme park!
- Everything I took out of my backpack turned red.
- I love sleeping in a swag and can not wait to do this again.
- I think Western Australia is the prettiest part so far and together with Tasmania I might visit these areas again some day. Especially to visit the parts I missed out on. It is much more special than the south and less touristy.

Day 9 Karijini – Pardoo Station

De zevende en laatste gorge was gelukkig een gemakkelijke: Kalamina Gorge.

The seventh and last gorge was an easy one luckily: Kalamina Gorge.

Vervolgens hadden we een lange rit voor de boeg. We gingen langs Wittenoom (waar asbest ontdekt werd in de jaren 60 en ontruimd moest worden) en Port Hedland (ijzererts industrie) naar Pardoo Station. Een working cattle station. 4de keer op rij in een swag geslapen. Tijdens het avondmaal kangoeroeworst geprobeerd. Niet echt speciaal.

We then had a long drive ahead of us. We passed Wittenoom (where they discovered asbestos in the 60s and the town had to be cleared) and Port Hedland (iron ore industry) to Pardoo Station. A working cattle station. Slept in a swag 4th time in a row. During diner I tried kangaroo sausage. It was not really special.

Day 8 Karijini

Vandaag begonnen we met Joffre Falls, klasse 4. Deze vond ik echt levensgevaarlijk. Een meisje is van een rots in het water gevallen, maar was gelukkig ok. We konden een lange zwem doen, maar ik wou mijn krachten sparen voor de rest van de dag en je moest er eerst voor langs een gevaarlijk stuk (zei Tony zelf, dus dat zegt al genoeg). Deze zwem staat trouwens normaal gezien ook niet op het programma. Ik ben op mijn gemak met een ander meisje teruggeklauterd. Daarna kreeg iedereen voor een keertje spek met eieren.

Today we started with Joffre Falls, level 4. I found this one really deadly dangerous. One girl fell from a rock into the water, but was ok luckily. We could do a long swim, but I wanted to save my strength for the rest of the day and you first had to pass a dangerous part (were Tony’s words, so that said enough). This swim is normally not on the program either. An other girl and I slowly climbed back up. Afterwards everyone got bacon and eggs for once.

Na dit ontbijt gingen we naar Handrail Pool hiken. Eerst klasse 3 (middelmatige fitheid) en vervolgens klasse 5 (voornamelijk puur natuur en hoge fitheid noodzakelijk). In dit laatste gedeelte heeft een vrouw een aantal jaren geleden haar been gebroken. Een man van het rescue team is vervolgens verongelukt toen hij haar eruit wou helpen. Tony heeft heel het verhaal verteld dat het in andere omstandigheden gebeurde dat in onze situatie, maar ik was er toch niet gerust in. Daarbij vond ik dat ik al heel trots mocht zijn op mezelf en was tevreden met wat ik allemaal al gepresteerd had. Ik moest enorm veel energie steken in het bijhouden van het tempo. Het was gewoon al genoeg voor mij op dat moment. Ik zei tegen Tony dat hij mij moest verwittigen wanneer klasse 3 naar klasse 5 ging, want dat ik dan wel zou terugkeren. Hij zei kortweg ‘nee, je gaat toch niet opgeven nog voor je het gezien hebt’. Zijn harde commentaar werd me op dat moment te veel, maar ben dan toch maar meegegaan. In het klasse 5 gedeelte moesten we op blote voeten en ik liet gelukkig ook mijn rugzak achter. Het duurde niet lang of ik lag er al natuurlijk. Wet rocks are slippery. Had in eerste instantie pijn aan mijn schouder, maar bleek achteraf 2 megagrote blauwe (paarse) plekken te krijgen op mijn zij. Ook mijn teen was goed bezeerd en bloedde. Tony was al een stuk verder (niet meer in zicht) en ben razendkwaad alleen teruggekeerd. Dat was soms ook een opgave om de weg alleen terug te vinden. Onderweg andere wandelaars tegengekomen en niemand die vroeg of ik ok was. Sympathiek. Achteraf heb ik maar besloten dat het gewoon zijn karakter is en was ik nog altijd trots op mezelf.

After this breakfast we went hiking to Handrail Pool. First level 3 (moderate fitness) and then level 5 (mostly pure nature and a high fitness is necessary). In that last part a woman once broke her leg a few years ago. A guy from the rescue team died while trying to save her. Tony told the whole story and that it happened in different circumstances than ours, but I was not confident. I was proud of myself already and was satisfied with all I had achieved so far. It was just enough for me at that point. I told Tony to warn me when level 5 started and that I would return at that point. He just said ‘no, you are not going to give up before you have even seen it’. I had had enough of his hard comments at that point, but I went along anyway. In the level 5 part we had to go on our bare feet and luckily I also left my backpack behind. Of course it did not take long before I fell. Wet rocks are slippery. At first my shoulder hurt, but I ended up getting 2 giant (purple) bruises on my side. My toe was also injured and was bleeding. Tony was much further away (not in sight anymore) and I went back furious. Finding my way alone was sometimes a hard task too. Along the way I encountered some other hikers and nobody asked if I was ok. Nice. Afterwards I decided it was just his character and I was still proud of myself.

Na de lunch zijn we naar Hancock Gorge gegaan, klasse 4 en 5. Ik had er echt geen zin meer in, maar ben toch meegegaan. Stukken met de schoenen in het water gewandeld. Daarna konden we kiezen tussen op rotsen klauteren of via het water zwemmen en wandelen. Op de rotsen was voor mij echt geen optie meer met de doorweekte schoenen, dus ging dan via het water. Op een gegeven moment ben ik toch vroegtijdig teruggekeerd, omdat de stenen te veel pijn deden aan mijn blote voeten. Helaas had ik mijn sandalen niet mee. Maar had toch weer heel wat gezien en gedaan.

After lunch we went to Hancock Gorge, level 4 and 5. I really did not feel like it anymore, but joined anyway. Parts of it I walked with shoes in the water. After that we could choose between climbing the rocks or swim and walk through the water. The rocks were no longer an option for me with my soaked shoes, so I went through the water. At a certain point I did have to return early, because the rocks in the water hurt my bare feet. Unfortunately I did not bring my sandals. But I still did and saw a lot.

Als laatste zijn we naar Oxer Lookout gegaan.

The end with we went to Oxer Lookout.

Day 7 Karijini

Met zonsopgang stonden we op. Ontbijt was trouwens steeds brood of cornflakes. Eerste volledige dag wandelen, klimmen en zwemmen… menens dus. We begonnen met Knox Gorge, klasse 4. Ik herinner me enkel dat ze vermoeiend was. Frisse zwem in de pool was welkom. Velen sprongen ook van een hoge rots, wat eigenlijk niet toegelaten bleek te zijn.

We got up at sunrise. Breakfast btw was always bread or cereals. The first full day of walking, climbing and swimming…. It was going to get serious now. We started with Knox Gorge, level 4. I only remember it was a tiring one. A swim in the pool was welcome. Many jumped from a high rock, what actually appeared to be prohibited.

Daarna gingen we naar het visitor centre. Daar had ik graag wat gekocht, maar er was niets interessants. Grote spin bij de wc’s.

After that we went to the visitor centre. I wanted to buy something, but could not find anything interesting. Large spider at the toilets.

Tussen de rotsen in de gorges leven veel spinnen, maar ik vond het vaak zo gevaarlijk dat ik me angstvallig vastklampte aan de rotsen en dat de spinnen nog het minst van mijn zorgen waren. Op vele plaatsen kon 1 misstap serieuze gevolgen hebben. Weer een ervaring rijker en een grens verlegd. Gelukkig hielpen de meesten uit de groep me op moeilijke plaatsen.

Na het visitor centre hadden we lunch en kwam een dingo ons bezoeken.

Between the rocks there were a lot of spiders, but often I found the climbing so dangerous, I just hold myself tightly to the rocks and spiders were the least of my worries. At many places one bad step could have serious consequences. Again a new experience and expanded a boundary. Luckily most people in the group helped me out at difficult places.

After the visitor centre we had lunch where a dingo came to visit us.

Daarna was het tijd voor Dales Gorge, Circular Pool, Fortescue Falls en Fern Pool, klassen 3 en 4. Viel al bij al mee, maar op sommige plekken was het zeer glad. Nog goldback spiders of zoiets gezien, dodelijk giftig in ieder geval.

Then it was time for Dales Gorge, Cicular pool, Fortescue Falls and Fern Pool, levels 3 and 4. These were ok, but some spots were very slippery. We encountered goldback spiders or something like that, deadly poisonous in any case.

Voor ik me belachelijk maak: de natte plekken zijn van mijn natte bathers en dat vliegennet was echt wel nodig. De vliegen waren zo ongelooflijk agressief. Ze weg jagen had geen zin, want ze bleven terugkomen en waren zot van oren, neus, mond en ogen.

Before I make a fool of myself: the wet spots are from my wet bathers and the fly net was really necessary. The flies were so incredibly aggressive. There was no point in trying to get rid of them, because they kept coming back and were crazy about ears, nose, mouth and eyes.