The last day we went via Eighty Mile Beach and Sandfire Roadhouse to Broome.
’s Avonds naar Cable Beach gegaan. Tony kreeg een afscheidscadeau van ons. Daarna was het tijd om de verjaardag van Eita, de Japanse jongen te vieren. Het was een complete verrassing voor hem.
At night we went to Cable Beach. Tony got a goodbye present from us. Then it was time to celebrate Eita’s birthday, the Japanese boy. It was a complete surprise to him.
At night we went to Cable Beach. Tony got a goodbye present from us. Then it was time to celebrate Eita’s birthday, the Japanese boy. It was a complete surprise to him.
Mooi einde van een onvergetelijk avontuur. De dag erna moest ik serieus wennen aan het feit dat ik weer min of meer alleen was en dat niets meer georganiseerd was.
Besluit:
- Ik stond niet te springen om een groepsreis te maken, omdat je pech kan hebben met de groep en de gids. Of ik deze keer geluk had, weet ik niet. Ik denk van wel. In ieder geval leer je elkaar beter kennen naarmate de reis vordert en zoiets kan niet op 1 of 2 dagen. Ik heb nu heel veel zin om nog zo’n tours te doen en hoe langer hoe beter.
- Het was uiteindelijk zijn geld zeker waard, omdat ik zelf niets moest regelen en bijna niets moest doen. Vooral in de gorges was een gids broodnodig. Ik stond er versteld van hoeveel mensen zonder gids in de gorges gingen, zelfs families met kinderen. Niet dat het daar erg toeristisch was, maar toch. Het eten was veel beter dan verwacht en ook de accommodatie was degelijk.
- Ik heb veel nieuwe ervaringen opgedaan en grenzen verlegd. Die openen weer nieuwe deuren voor de toekomst. Ik kan nu ook mijn fitheid beter inschatten.
- Bloed van mijn teen, zweet van de warmte+constant proberen bijhouden van de groep+klimmen, tranen van de val+kwaad zijn op Tony en verder sta ik vol, maar dan echt VOL blauwe plekken, schrammen en beten. Had ook serieus pijnlijke spieren. Maar dat hoort allemaal bij het avontuur.
- De gorges waren wel mooi, maar niet zoals ik had verwacht. Dat deed er uiteindelijk ook niet zoveel meer toe.
- We hadden echt de coolste bus ooit. Het was op de dirt roads zo bumpy, nog leuker dan een rollercoaster in een pretpark!
- Alles wat ik uit mijn backpack gehaald heb,is rood geworden.
- Ik vind in een swag slapen fantastisch en kan niet wachten om dit nog te doen.
- Het westen van Australië vind ik tot nu toe het mooiste gedeelte en samen met Tasmanië wil ik deze streken misschien nog wel eens bezoeken, vooral ook om de gemiste delen te kunnen bezoeken. Het is er veel specialer dan het zuiden en minder toeristisch.
Lovely ending of an unforgettable adventure. The day after I seriously had to get used to the fact I was more or less alone again and that nothing was organised anymore.
Conclusion:
- I was not so keen on joining a tour, because you can have bad luck with the group and the driver. I don’t know if I was lucky this time, but I think I was. In any case you get to know each other better as the journey evolves and this can not happen in 1 or 2 days. I really feel like doing more of these tours now and the longer the better.
- In the end it was worth the money, because I did not have to arrange anything myself and hardly had to do anything. A guide is useful, especially in the gorges. I was amazed at how many people went into the gorges without a guide, even families with children. Not that it was that busy, but still. The meals were much better than I had expected and also the accommodation was decent.
- I had many new experiences and expanded many boundaries. These open new doors for the future. I also know my fitness level better now.
- Blood from my toe, sweat from the heat+keeping up with the group+climbing, tears from the fall+being mad at Tony and furthermore I am covered, but really completely covered in bruises, scratches and bites. My muscles also seriously hurt. But it is all part of the adventure.
- The gorges were pretty, but not like I had expected. But in the end that did not really matter much anymore.
- We had the coolest bus ever. It was so bumpy on the dirt roads, even more fun than a rollercoaster at a theme park!
- Everything I took out of my backpack turned red.
- I love sleeping in a swag and can not wait to do this again.
- I think Western Australia is the prettiest part so far and together with Tasmania I might visit these areas again some day. Especially to visit the parts I missed out on. It is much more special than the south and less touristy.
Besluit:
- Ik stond niet te springen om een groepsreis te maken, omdat je pech kan hebben met de groep en de gids. Of ik deze keer geluk had, weet ik niet. Ik denk van wel. In ieder geval leer je elkaar beter kennen naarmate de reis vordert en zoiets kan niet op 1 of 2 dagen. Ik heb nu heel veel zin om nog zo’n tours te doen en hoe langer hoe beter.
- Het was uiteindelijk zijn geld zeker waard, omdat ik zelf niets moest regelen en bijna niets moest doen. Vooral in de gorges was een gids broodnodig. Ik stond er versteld van hoeveel mensen zonder gids in de gorges gingen, zelfs families met kinderen. Niet dat het daar erg toeristisch was, maar toch. Het eten was veel beter dan verwacht en ook de accommodatie was degelijk.
- Ik heb veel nieuwe ervaringen opgedaan en grenzen verlegd. Die openen weer nieuwe deuren voor de toekomst. Ik kan nu ook mijn fitheid beter inschatten.
- Bloed van mijn teen, zweet van de warmte+constant proberen bijhouden van de groep+klimmen, tranen van de val+kwaad zijn op Tony en verder sta ik vol, maar dan echt VOL blauwe plekken, schrammen en beten. Had ook serieus pijnlijke spieren. Maar dat hoort allemaal bij het avontuur.
- De gorges waren wel mooi, maar niet zoals ik had verwacht. Dat deed er uiteindelijk ook niet zoveel meer toe.
- We hadden echt de coolste bus ooit. Het was op de dirt roads zo bumpy, nog leuker dan een rollercoaster in een pretpark!
- Alles wat ik uit mijn backpack gehaald heb,is rood geworden.
- Ik vind in een swag slapen fantastisch en kan niet wachten om dit nog te doen.
- Het westen van Australië vind ik tot nu toe het mooiste gedeelte en samen met Tasmanië wil ik deze streken misschien nog wel eens bezoeken, vooral ook om de gemiste delen te kunnen bezoeken. Het is er veel specialer dan het zuiden en minder toeristisch.
Lovely ending of an unforgettable adventure. The day after I seriously had to get used to the fact I was more or less alone again and that nothing was organised anymore.
Conclusion:
- I was not so keen on joining a tour, because you can have bad luck with the group and the driver. I don’t know if I was lucky this time, but I think I was. In any case you get to know each other better as the journey evolves and this can not happen in 1 or 2 days. I really feel like doing more of these tours now and the longer the better.
- In the end it was worth the money, because I did not have to arrange anything myself and hardly had to do anything. A guide is useful, especially in the gorges. I was amazed at how many people went into the gorges without a guide, even families with children. Not that it was that busy, but still. The meals were much better than I had expected and also the accommodation was decent.
- I had many new experiences and expanded many boundaries. These open new doors for the future. I also know my fitness level better now.
- Blood from my toe, sweat from the heat+keeping up with the group+climbing, tears from the fall+being mad at Tony and furthermore I am covered, but really completely covered in bruises, scratches and bites. My muscles also seriously hurt. But it is all part of the adventure.
- The gorges were pretty, but not like I had expected. But in the end that did not really matter much anymore.
- We had the coolest bus ever. It was so bumpy on the dirt roads, even more fun than a rollercoaster at a theme park!
- Everything I took out of my backpack turned red.
- I love sleeping in a swag and can not wait to do this again.
- I think Western Australia is the prettiest part so far and together with Tasmania I might visit these areas again some day. Especially to visit the parts I missed out on. It is much more special than the south and less touristy.

Hallo Liesbeth,
BeantwoordenVerwijderenAmai spectaculair wat je daar allemaal hebt gedaan!! Ik bewonder je omdat je telkens opnieuw de moed gevonden hebt om door te gaan.
Ik had al een bus insectenspray gekocht tegen al die spinnen of gewoon teruggegaan. Niets voor mij denk ik.
Prachtig zijn ook weer de foto's.
Paul moet dringend eens kijken want west-Aussie heeft hij niet gedaan. Ik denk dat hij wat gemist heeft.
Hier is het nog steeds zonnig maar dat zou volgende week veranderen.
Voor de rest geen wereldschokkende dingen buiten dat ik midden 70 geworden ben (dit zijn de woorden van de Pol hé) met de melding dat ik echt oud begin te worden.
Elena gaat vanavond voor de eerste keer naar de disco?!!
We zullen zien hé.
Wij gaan met Annelore naar Antwerpen voor de tentoonstelling van Protect 7-7. Foto's die op Antarctica gelegen hebben van kinderen van verschillende continenten en lolo was erbij vandaar.
Amuseer je daar nog en misschien eerst een beetje rust nu?!
Sarah
Ja, amaai Liesbeth, chapeau zene.
BeantwoordenVerwijderenBen blij dat je de tour zo geweldig vond, dat kan je zeker nog eens doen de volgende maanden.
Met ons gezinnetje gaat alles goed, Inneke is nog steeds spoorloos en we denken eraan om misschien in de zomer een nieuw speelkameraadje voor den Emiel in huis te halen.
Daniël heeft het lekker druk op het werk en bij mij is ook alles ok; behalve de gezondheid, heb wsch een ontsteking in mijn bekken/staartbeentje en daarrond, ga maandag naar het ziekenhuis voor een specialistisch advies want het duurt nu al 7 weken.
Reis naar Italië is gepland voor 28 mei tot 12 juni. We kijken er naar uit.
Morgen ga ik pintjes drinken met een ex-buurmeisje van meer dan 15 jaar geleden... Zal wel leuk worden.
En Elena heeft een (tijdelijke?) schoolmoeheid... hopelijk gaat het over.
Groetjes!!