Day 1 Perth – Kalbarri

Een auto van Western Exposure kwam me om 7 uur ophalen en bracht me naar de bushalte. Daar zag ik mijn 4 WD (4 wheel drive) bus staan voor de komende 10 dagen en dacht meteen ‘waar ben ik aan begonnen’. Onderstaande foto is op een later tijdstip genomen.

A Western Exposure car came to pick me up at 7 and brought me to the bus stop. There I saw my 4WD (4 wheel drive) bus for the upcoming 10 days and immediately I thought ‘what have I done’. Picture below was taken at a later time.

Toen ik de andere jonge en fitte deelnemers zag, was die gedachte wel helemaal compleet.
We waren met 20. De tour gids heette Tony, was 30 jaar, was hier ook met een Working Holiday Visa voor een jaar (geen slechte job te pakken gekregen dus als je weet dat de meesten fruit plukken of in een bar werken) en werkt normaal voor het Britse leger. Dat laatste heb ik wel geweten. Ik vond dat hij een hart van steen had en toch was hij een uitstekende tour gids. Hij was constant in de weer voor ons, maakte fantastische maaltijden, sliep heel weinig en wist heel veel te vertellen ondanks het feit dat hij Engels was (en dus niet Australisch). Hij benadrukte dat we niet op vakantie waren, maar op avontuur. Daar ging hij gelijk in krijgen.

We reden de stad uit en bij de eerste stop maakten we kennis met de groep. De anderen kwamen uit Duitsland, Nederland, Zwitserland, Zweden, Ierland, Canada, Engeland en Japan. Vervolgens zijn we naar de Pinnacle Desert gegaan.

When I saw the other young and fit participants that thought was complete. We were 20. The tour guide’s name was Tony, 30 years old, was here with a Working Holiday Visa for a year as well (so he got a pretty good job if you know most people pick fruit or work in a bar) and normally works for the British army. That sure was soon clear to me. I found he had a heart of stone and still he was an excellent tour guide. He was constantly busy working for us, made fantastic meals, slept very little and was able to tell a lot even though he was English and not Australian. He emphasised we were not on holiday, but on an adventure. He was going to be right.

We drove out of the city and got to know each other at the first stop. The others came from Germany, Netherlands, Switserland, Sweden, Ireland, Canada, England and Japan. Afterwards we went to the Pinnacle Desert.

Lunch was telkens brood of wraps met beleg en groenten. We moesten helpen alles uit de bus te halen, groenten te snijden en de afwas te doen. Dit verliep steeds zeer vlot. De lunch leek wel altijd als een bende gieren rondom een karkas.
Daarna reden we naar Geraldton om te gaan sand boarden. In de bus konden we ipods aansluiten, wat ik heel goed vond. Helaas had ik tegen dan al hoofdpijn en had geen zin om te sand boarden.

Lunch was always bread or wraps with meat/cheese and veggies. We had to help get everything from the bus, cut veggies and do the dishes. This always went smooth. The lunch did always look like a bunch of vultures who circled a dead animal.
Afterwards we drove to Geraldton to go sand boarding. We could listen to ipods in the bus what I liked a lot. Unfortunately I had gotten a headache by then and did not feel like sand boarding anymore.

Avondmaal en overnachting in een hostel aan zee. De diners waren zeer gevarieerd en goed gezien de beperkte middelen. Ook hier moesten we helpen snijden en afwassen. Maar Tony deed altijd het meeste werk.

Diner and overnight stay in a hostel by the sea. The diners were very varied and good considering the limited tools. Here too we had to help cutting and do the dishes. But Tony always did most of the work.