From Lilydale back to White Hills.

Woensdag is Michael vertrokken. Woensdag, donderdag en vrijdag hebben we verder bodems bedekt met zeewier, weer hout verplaatst, omdat diezelfde hoop toch weer in de weg stond volgens John, onkruid verwijderd, de rest van de bodem van de bosbessenstruiken bedekt met houtsnippers, een tipi in elkaar gestoken, tipi weer uit elkaar gehaald en weer in elkaar gestoken (John vindt zichzelf een perfectionist), bloemstukken gemaakt (wat in dit geval bijeengebonden takken wil zeggen), door John gemaakte banken en stelten geschuurd, paardenstront verzameld voor de composthoop, bonen, uien, tomaten en blauwe bessen geplukt, water gegeven en de cottages gekuist.
We hebben naar ‘La Vie en Rose en ‘Elizabeth’ op de laptop gekeken.
John irriteerde me enorm, omdat hij overkwam als iemand zonder opvoeding en opleiding en door zijn vreemde humor. Een paar keer dingen als ‘gelukkig werkt toch een iemand hier’ zeggen, is grappig, maar niet dag in dag uit. Het was gewoon demotiverend. En daardoor begon de rest me ook te ergeren. Karine bleek absoluut geen interesse te hebben in reizen of Australië en kocht uiteindelijk een vliegticket terug naar Montreal. Maar toppunt was Nina. Ik had aan de WWOOF’ers gezegd dat ze mijn laptop wel mochten gebruiken. Karine, Nina en ik waren donderdag van plan om naar het access centre te gaan. Karine en ik moesten iets afprinten. Net voor we vertrokken zei Nina: ‘ik ga niet mee. Jullie moeten gaan, omdat jullie iets moeten printen, maar ik niet. En we hebben nu toch een laptop dus’. WE hebben een laptop… Ik heb mooi geantwoord dat ik in het access centre mijn mail ging checken, omdat ik daar dan toch was en internet moest betalen ($2 per uur, wat spotgoedkoop is) en mijn laptop dus niet meer ging opstarten die dag. Nog straffer is dat zij een klein toestel heeft (geen i-phone, maar wel iets in die aard) waar ze ook mee kan surfen.
Diane en Graham hadden gezegd dat als John en Lesley voor dinsdag al naar Launceston moesten gaan, dat ze mij wel vroeger konden oppikken. Blij was ik toen Lesley zei dat ze zaterdag naar Launceston moesten gaan. Dus bijgevolg ben ik al 3 dagen terug in White Hills en ben daar heel blij mee.
Ik moet zeggen dat Lesley en Jasmine goed konden koken, vooral lekkere cake. En ze waren wel vriendelijk. Ik denk dat er veel ergere WWOOF hosts bestaan. Maar ik was er dus niet echt gelukkig. Een reden waarom WWOOF’ers daar naartoe gaan en sommigen daar een tijdje blijven, is dat John en Lesley Primary Producers zijn. Als je 3 maanden voor een of meerdere PP’s hebt gewerkt, mag je een tweede Working Holiday Visum aanvragen voor een jaar. Daar was Nina dus achter. Karine dacht gewoon dat het haar lot was om daar naartoe te gaan en terug te keren (de enige WWOOF’er die er ooit is teruggekeerd in 3 jaar tijd).
Als laatste vertel ik nog over hun dieren: Tap Tap de kat mocht niet binnen en had duidelijk aandacht nodig, de kippen kregen geen eten en hadden bijgevolg ook duidelijk aandacht nodig, de 2 paarden werden niet verzorgd en niet meer bereden.

Wat heb ik intussen al in White Hills gedaan? Struiken bijgeknipt, lavendel en andere bloemen bijgeknipt, water gegeven, eten gegeven aan kippen, brievenbus leeggemaakt, vuilbakken terug gaan halen (ja, de straat is dus wel een eindje van het huis, hè), onkruid verwijderd, bodem bedekt met een laag organisch materiaal, met een soort van kleine tractor gereden, rotte appelen verzameld voor de paarden van de buren, helpen met koken ( fritters - soort van pannenkoeken met o.a. maïs en courgette, ginger ale en appelcake) en veel afwas gedaan. Verder naar tv gekeken (hier is evenveel reclame als tv-programma, erg irritant), waaronder ‘So you think you can dance’ (Idool maar dan dansen ipv zingen), het nieuws en ‘Open Season’.

On Wednesday Michael left. Wednesday, Thursday and Friday we mulched with seaweed again, removed wood again because John thought it was not in a good spot after all, weeded, covered the rest of the blueberry bush with mulch, made a tipi, broke down the tipi, made the tipi again (John finds himself a perfectionist), made flower arrangements (in this case it means wooden branches tied together), smoothened benches and stilts made by John, collected horse manure for the compost, picked beans, onions, tomatoes and blueberries, watered and cleaned the cottages.
We watched ‘La Vie en Rose’ and ‘Elizabeth’ on the laptop.
John irritated me enormously, because he appeared like someone without education and training and because of his weird sense of humour. Saying things like ‘at least someone is working around here’ is funny a couple of times, but not day in, day out. It was not motivating. And because of that the others started to irritate me as well. Karine seemed absolutely uninterested in travelling or Australia and eventually bought a plane ticket back to Montreal. But worse was Nina. I told the wwoof’ers they could use my laptop. Karine, Nina and I were planning on going to the access centre on Thursday. Karine and I had to print something. Just before we left Nina said: ‘I am not going with you. You have to go, because you have to print something, but I do not. Ad we have a laptop now, so’. WE have a laptop… I answered I was going to check my mail at the access centre, because I was there anyway and had to pay the internet ($2 an hour, which is really cheap) and was not going to start up my laptop anymore that day. Even worse is that she can get online with some small electronic device (no I-phone, but something alike).
Diane and Graham told me that if John and Lesley had to be in Launceston before Tuesday, they could pick me up earlier. I was so happy when Lesley told me they had to go to Launceston on Saturday. By consequence I have been back in White Hills for 3 days now and am very happy with that.
I must say Lesley and Jasmine were good cooks, especially yummy cake. And they were very friendly. I think there are many worse hosts. But I wasn’t really happy there. One reason why wwoof’ers go there and some stay for a while is that John and Lesley are Primary Producers. When you have worked for 3 months for 1 or more PP’s, you can apply for a second year Working Holiday Visa. That was what Nina wanted. Karine just thought it was her destiny to go there and return (the only wwoof’er who has ever returned in 3 years).
To end with I will tell you about their animals: Tap Tap the cat was not allowed inside the house and obviously needed attention, the chooks were not fed and consequently needed attention too; the 2 horses were not taken care after and were not ridden anymore.

What have I done at White Hills in the mean time? Pruned bushes, lavender and other flowers, watered, fed the chooks, emptied the mailbox, get the trash cans back (hey, the street is a long way from the house), weeded, mulched, driven a kind of small tractor, collected rotten apples for the next doors horses, helped cooking (fritters, ginger ale and apple cake) and did lots of dishes. Furthermore I watched TV (they have as much publicity as TV-show over here, how annoying), like ‘So you think you can dance’ (like Idol, but instead dancing), the news and ‘Open Season’.