Toronto

Donderdag ben ik met Greyhound naar Toronto gegaan. Toronto is de grootste stad van Canada en is bekend om de CN Tower.

Verder is er niets bijzonders over te vermelden. In de namiddag ben ik naar Eaton Centre gegaan, een shopping mall. Daarna naar Law Abiding Citizen gaan zien, goeie film. Vrouw en kind van de hoofdrolspeler worden vermoord. Hij vindt dat de moordenaars niet voldoende gestraft worden. 10 jaar later laat hij op intellectuele wijze zien dat het rechtssysteem op niets trekt door iedereen die met de rechtzaak te maken heeft een voor een te vermoorden. Het einde is wel een beetje zwak in vergelijking met de rest van de film.
Vrijdag heb ik het een en het ander bezocht: St Lawrence Market, CN Tower, City Hall en Elgin & Winter Garden Theatre.
Zaterdagochtend ben ik naar 2012 gaan zien. Qua verhaal een typisch Amerikaanse actiefilm, maar de special effects waren wel erg goed. Daarna naar PATH gegaan, de ondergrondse gangen in Downtown. Voor mij leken het gewoon de metrogangen verbonden met benedenverdiepingen van winkels.

Niagara Falls

Maandag heb ik verdere plannen gemaakt. Na een zeer korte nacht dinsdag met de metro naar Penn Station gegaan en dan heel de dag op de Amtrak gezeten naar Niagara Falls, Ontario (Canada). In de trein had ik heel veel beenruimte, maar de trein schokte wel erg. 's Avonds de buurt verkend. Het hostel ligt in Downtown Niagara, toch nog een half uurtje wandelen van de watervallen.
Vandaag ben ik naar de watervallen gegaan. Op eerste zicht niet spectaculair. Ze zijn namelijk helemaal niet hoog. Wel breed en krachtig. Dichterbij gekunnen dankzij Journey behind the Falls: is eigenlijk gewoon een wandeling in een klein stuk tunnel. De beroemde Maid of the Mist boten waren helaas gesloten doordat het laagseizoen is. Er waren inderdaad erg weinig toeristen. Dan maar naar de Imax gegaan voor The Falls Movie - Legends & Daredevils. Was wel goed. Rond de watervallen hebben ze een heel gamma aan Vegastoestanden gebouwd. De meeste attracties hebben niets te maken met de watervallen. Echt niet passend. De mensen zijn hier ook niet bepaald vriendelijk. Behalve in het hostel dan.
Het is hier alweer een stuk frisser. In LA liep ik rond in t-shirt, soms trui. In NYC had ik mijn jas heel de dag in mijn handen. Maar de mensen naast mij tijdens het concert zeiden wel dat het uitzonderlijk warm was voor de tijd van het jaar.
Bestemming morgen: Toronto.

Bruce Springsteen

Ik was ruim op tijd in Madison Square Garden. Ligt zeer centraal gelegen in Manhattan: naast Penn Station, 1 metrostation verwijderd van Times Square. Mijn ticket gaan ophalen en dan maar wachten tot we binnen mochten. Om 18u30 konden we binnen. Het concert zou om 19u30 beginnen. Wat gepraat met de New Yorkers naast mij. Om 19u30 was de zaal nog niet halfvol terwijl het concert uitverkocht was. Vreemd. Bruce begon pas om 20u30 met optreden. Maar het wachten was de moeite waard. Wat een performance! Ik vind dat zijn liedjes niet de meest actieve zijn, maar hij kreeg heel de zaal aan het dansen en zingen. Non stop en dat gedurende wel 3 uur! Wauw! Nog ongelooflijker was dat hij gewoon tussen het publiek ging zingen en zich zelfs op de handen van het publiek liet dragen om weer op het podium te geraken! Hij nodigde een kindje uit het publiek uit om mee te zingen en speelde ook verzoeknummers.

Ik zag wel dat de security worstelde om 1 persoon weg te krijgen de tweede keer dat Bruce in het publiek ging. Het hele gebouw daverde gewoon door al die dansende mensen, voelde me er niet echt veilig. Al helemaal omdat de security mij compleet niet gecheckt heeft toen ik binnen kwam! Het koppel naast mij werd wel gecheckt, dus ik denk dat ze hun job niet goed gedaan hebben.
Ik kende helaas slechts een derde van de liedjes. Nog veel werk voor de boeg dus, want dit is voor herhaling vatbaar. Al kan ik me wel inbeelden dat het publiek ergens anders minder enthousiast is, maar dan nog zal het wel de moeite zijn.
Ik zeg het niet graag, maar Bon Jovi (toch nog altijd mijn favoriet) kan hier wat van leren.

Wat filmpjes:

Hungry Heart, temidden het publiek:

Hungry Heart, het publiek droeg hem weer naar het podium:

Waitin' on a Sunny Day:


Dancing in the Dark:

New York City

Zaterdag ben ik 's ochtends vroeg met de Disneyland Express weer naar de luchthaven gegaan. Ik was een beetje bang voor de vlucht, omdat ik nooit een confirmatie gekregen had en doordat ik Qantas miles gebruikt heb als betaling, kon ik ook niet online inchecken. Gelukkig verliep alles vlot en moest zelfs niets betalen voor mijn bagage (voor vluchten binnen de US moet dat tegenwoordig), omdat ik een internationale vlucht kon aantonen.
Toegekomen in New York heb ik de Super Shuttle naar het hostel genomen. 2 jaar geleden had ik daar een slechte ervaring mee. Het duurde eeuwen eer we in Manhattan waren en toen ik als laatste overbleef, had de chauffeur autopech en zette die me zomaar ergens af. Toen vertrok ik echter in Newark en deze keer in JFK plus ik had geen zin om met mijn bagage te sleuren, dus wou het nog eens proberen. Het duurde wel 2 uur eer ik in het hostel was! Volgende keer neem ik echt wel trein en metro.
Ik had een kamer met 12 bedden, maar we waren slechts met 3. Lekker goedkoop en rustig. De andere 2 meisjes lagen elke nacht vreemd genoeg heel vroeg in hun bed (zeker 2 van de 3 keer voor 22 uur!). Ik had dan weer last van jet lag, was nog op LA tijd, ookal is dat maar 3 uur verschil.
Zondag uitgeslapen en eerst naar World of Disney gegaan, een grote Disneywinkel.

Dan naar Times Square. Omdat we in Las Vegas in het Hard Rock Cafe zijn gaan eten en ik door de grote groep veel punten heb gekregen op mijn kaart, kon ik nu voor $20 gratis eten.

Ik kon niet wennen aan de chaos en drukte van NYC, na een relaxte week in Anaheim. Gelukkig werd het tijd voor... Bruce Springsteen! Eindelijk!

A Christmas Carol

Vrijdag ben ik nog naar A Christmas Carol in 3D gaan zien in de cinema in Downtown Disney. Beetje aparte film. Qua verhaal niet fenomenaal, de animatie dan weer wel. Jim Carrey verleende zijn stem aan Uncle Scrooge en Colin Farell aan de neef. Grappig dat de neef dan ook sprekend lijkt op Colin Farell.

The Princess and the Frog

Vanaf vrijdag waren prinses Tiana en prins Naveen te zien in Tiana's Showboat Jubilee alsook te ontmoeten tussenin de shows. (in de Amerikaanse cinema is de film vanaf 11 december te zien)

Disney's California Adventure

Toen Disney besloot het thema van Disney's California Adventure te wijzigen, vond ik dat jammer, want ik vind het juist een leuk park. Nu ik gezien heb wat ze allemaal in petto hebben, ben ik van gedachte veranderd. Ik kijk vooral uit naar de licht-en fonteinenshow World of Color.




In Blue Sky Cellar kan je zien wat de toekomst geeft in dit park.


Algemene foto's:



Wat characters: