Tandarts en Australia Zoo

Dinsdag heb ik de bus van Hervey Bay naar Noosa Heads genomen. Onderweg per ongeluk foto's gewist, maar gelukkig niet veel en geen belangrijke. Daar heb ik een tandarts gezocht en ze hadden gelukkig onmiddellijk tijd. Ze moesten de vulling eruit halen en een nieuwe vulling plaatsen. Bleek blijkbaar niet gemakkelijk te zijn, omdat de helft van mijn tand nu al weg is. Ze hadden ook aangeraden een kroon te laten plaatsen, maar dat dekt de reisverzekering niet, dus daar zal ik nog wat mee moeten wachten. Toen een Franse tandarts mij destijds had aangeraden een kroon te laten plaatsen, omdat ik goed verzekerd was bij Disney, had hij dus toch gelijk. 365 AUD kostte dit tandartsbezoek mij. Nu zullen we zien wat mijn reisverzekering waard is.
Woensdag ben ik naar Australia Zoo gegaan. Eigenaar is de familie Irwin. Die mensen zijn nog erger dan Paris Hilton. Ze verschijnen echt overal: foto's over heel het park, filmpjes, merchandise, boekjes, zelfs hun eigen kledinglijn enz. Het begint al op de website. De manier waarop de vader gestorven is, vind je er echter nergens terug. Die man speelde met de meest gevaarlijke dieren zoals dodelijk giftige slangen en krokodillen, maar is gestorven door een beet van een stingray (pech gehad, want zoiets komt blijkbaar niet vaak voor).
De zoo zelf was wel goed. Er zijn vooral veel krokodillen, slangen, kangoeroes en koala's. Ook shows en presentaties. Je kan er olifanten voederen en op de foto gaan met allerhande dieren. Ik had graag een foto gehad met een tijger, maar vermits dit 500 AUD kostte, heb ik het maar bij een koala gehouden.

Fraser Island

De Greyhound rit verliep weer heel snel, ik verschiet ervan hoeveel ik kan slapen op de bus. Gelukkig reizen de meesten naar het noorden en ik naar het zuiden, waardoor er veel plaats is. Donderdag heb ik wat rondgewandeld in Hervey Bay. Vrijdag vertrok ik dan op 3-daagse naar Fraser Island. De meeste backpackers doen een selfdrive, waardoor je niet weet met wie je belandt. Ik heb gelukkig voor een rondreis met gids gekozen en was daar achteraf heel blij mee. Fraser Island is het grootste zandeiland ter wereld. Dat betekent dat je er met een 4WD moet rijden en dat blijkt niet altijd even gemakkelijk te zijn. Onze gids was heel goed en de groep bestond toevallig slechts uit 5 reizigers. Dat was heel aangenaam. Het kamp leek meer op een hotel. De maaltijden waren erg goed en wij moesten zelf niet helpen. Ik werd bij het hostel opgehaald en gingen op een ferry naar het eiland. Vervoer was -ook weer puur geluk- een splinternieuwe jeep. Tijdens deze 3 dagen hebben we veel op het strand gereden, gewandeld op het strand, in de duinen en in het regenwoud, naar prachtige meren en riviertjes gegaan, schildpadjes, dingo's, walvissen (in de verte) en een serieus grote python (van dichtbij) gezien. Oh en ook nog een lace monitor. Dat is een soort van grote hagedis met draakachtige klauwen. Tijdens de ferry terug zagen we volle maan en zonsondergang samen.
De 4 andere reizigers kwamen vanuit het zuiden en kloegen dat ze niets anders dan slecht weer gehad hebben. Het weer was heel goed op Fraser. Op de Whitsundays hadden we soms regen, maar als je snorkelt is dat niet erg natuurlijk. Het wordt wel alsmaar frisser (rond de 20 graden)en ik denk dat mijn shorten spoedig onderaan de rugzak zullen belanden.
Veel geluk gehad dus, maar helaas ook een beetje ongeluk. Ik sta nog maar eens vol (muggen?)beten, de eerste dag had ik barstende hoofdpijn en was ik misselijk en de tweede dag heb ik door een caramelsnoepje een stuk van mijn tand verloren.
Vandaag heb ik weer wat rondgewandeld in Hervey Bay. Morgen neem ik de bus naar Noosa (Sunshine Coast) en hoop daar zo snel mogelijk naar de tandarts te kunnen gaan (vandaag is het hier een feestdag, verjaardag van de koningin).

Whitsunday Islands

Zondagochtend toegekomen in Airlie Beach, de busrit verliep vrij snel. Gelukkig trekken de meesten naar het noorden en ik naar het zuiden waardoor er veel plaats was in de Greyhound. Airlie Beach is de gateway naar de Whitsunday Islands, maar is een kleine gemeente. Meer dan een beetje winkelen, eten en drinken is hier niet te doen. Gelukkig heb ik maar 1 overnachting gehad hier. Maandag ben ik naar de boot Wings 2 gegaan. Het zeilen was van maandag 12u tot woensdag 11u30. Tijdens deze dagen zijn we 4 keer gaan snorkelen (duiken was ook een optie mits bijbetaling). Weer veel mooie koralen en vissen gezien. Tijdens de laatste snorkelsessie heb ik 3 schildpadden gezien en met de derde zelfs een stukje gezwommen toen die adem kwam nemen en ook het schild aangeraakt. Ook hebben we een kleine wandeling gemaakt op het grootste eiland Whitsunday Island en zijn we naar het prachtige Whitehaven Beach gegaan. Daar hebben we grappige foto's gemaakt. Verder hebben we onze tijd gespendeerd op de boot. Het enige minpunt vond ik dat er weinig te doen was aan boord. De crew was heel sympathiek en het eten erg lekker. We waren met 25 toeristen waarvan de meesten Amerikaans, Iers en Engels waren. Ook 1 ander Belgisch meisje.

Deze avond neem ik weer de nachtbus naar Hervey Bay. Van daaruit ga ik 3 dagen naar Fraser Island.

Home Sweet Home

Donderdag 30 juli kom ik in de namiddag toe in Belgie. Wie komt me in Zaventem ophalen?

Great Barrier Reef

Donderdag werd ik opgehaald door een degelijke bus om naar Port Douglas te gaan. Een heel stuk vlak langs de zee gereden. Eenmaal daar ingecheckt en meteen naar de boot gegaan: Silversonic. Daar moest ik een resem papieren invullen waaronder een lijst met ziektes waarvan ik moest verklaren die niet te hebben. Ik kreeg pillen tegen zeeziekte. Dan hadden we morning tea: thee met koekjes, broodjes en dergelijke. De weg naar de Great Barrier Reef duurde vrij lang. Wij gingen naar Agincourt Reef, het verst gelegen, maar daardoor blijkbaar ook een goeie zichtbaarheid in het water. Er zijn trouwens ook tal van mogelijkheden om vanuit Cairns te vertrekken met de boot, maar het reisbureau had me Silversonic/Agincourt reef aangeraden. Er waren 3 verschillende plaatsen waar we stopten. Een aantal mensen gingen snorkelen, een aantal mensen gingen duiken (die hadden reeds een certificaat) en 8 mensen deden de introductory dive. 4 daarvan hadden reeds gedoken, waaronder ik. Wij moesten daarom als eerste gaan. Maar bij mij was het al 10 jaar geleden! Eerst kregen we een informatieve video te zien. Dan gingen we duiken met een instructeur. Volgens mij was ik compleet de kluts kwijt. De gedachte dat je niet zomaar naar boven kon zwemmen als er iets mis was, vond ik nogal benauwend. Ik wist nooit of ik nu naar de instructeur moest kijken (want die deed constant allerhande tekens) of naar beneden. En om de een of andere reden dreef ik alle kanten op waardoor de instructeur mij aan mijn vestpomp of mijn hand moest vastnemen. Maar ik heb toch koraal en vissen gezien en we kregen een zeekomkommer en koraal (denk ik) in onze handen. Blijkbaar komt het ook vaak voor dat iemand zo zenuwachtig is dat de lucht te snel opgeraakt en dat die vroegtijdig naar boven moet gaan. Dat is gelukkig niet gebeurd.
Na het duiken kregen we een lekkere lunch (buffetvorm). Daarna ben ik 2 keer gaan snorkelen, waarvan de tweede keer met een gids. Die liet ons een zeekomkommer, koraal en zeester voelen. Verder enorm veel mooie koralen en vissen gezien. Snorkelen in het Ningaloo Reef (westkust) was mooi, maar hier was het spectaculair.
Als afloop nog afternoon tea gekregen, met fruit en cake. We konden foto's en/of DVD kopen, maar ik heb niets gekocht. Dat was weer eens zo veel geld en ze stonden mij niet aan.
Terug naar Port Douglas gevaren en de bus naar Cairns genomen. Na 11 uur bus en boot was mijn maag toch niet zo blij meer. Ik was heel tevreden over de dag en als ik ooit terug naar Australie ga, wil ik zeker weer gaan snorkelen en duiken in the Great Barrier Reef.
Vrijdag en vandaag gewinkeld en rondgewandeld in Cairns. Naar State of Play gaan zien. Straks neem ik de nachtbus naar Airlie Beach. Daar ga ik zeilen bij de Whitsunday Islands, hetgeen waar ik het meest van al naar uitkeek!

Cairns

Maandag en dinsdag heb ik wat rondgeslenterd in Cairns. Aangename stad vind ik: groot genoeg dat je er alles hebt, maar klein genoeg dat je overal naartoe kan wandelen. Niet te druk. Het is hier vol reisbureaus, restaurants en winkels. Dinsdag ben ik nog eens naar de cinema geweest, dat was al lang geleden: Angels and Demons. Niet verwachten dat hij even goed is als Da Vinci Code en dan komt het wel goed. Een hele film lang mij afgevraagd waarom die ene priester mij bekend voorkwam. Ik had echt niet door dat het Ewan McGregor was. Pff, ik moet dringend wat meer films zien. (Euh, Tom Hanks had ik wel herkend btw). Verder nog sandalen en sokken gekocht.
Vandaag ben ik naar Karunda en Tjapukai gegaan. 3 andere backpackers hebben mij dit aangeraden, maar waarom snap ik niet. Het waren echt de meest overtoeristische plekken ooit. Eerst werd ik opgehaald door een shuttlebus 35 minuten voor de trein vertrok terwijl mijn hostel tegenover het treinstation is! Dan heb ik dus een toeristisch treintje genomen van Cairns naar Kuranda. Was wel ok. Redelijk mooie uitzichten onderweg. Vervolgens heb ik rondgewandeld in Kuranda. Duurde niet lang, het dorpje bestaat gewoon uit toeristische winkeltjes, restaurantjes en een paar attracties die me niet echt interesseerden. Vroegtijdig vertrokken. Dit was door middel van een kabeltram. Dat was wel heel mooi, want je 'vloog' over het regenwoud. (REGENwoud inderdaad, het regent hier al 2 dagen, maar dat is nog eens leuk, want ik denk dat het voor mij al 2,5 maand geleden is dat ik nog regen gehad heb!). Op het einde van de kabeltram was Tjapukai. Een 'park' met shows over aboriginals. Ik schaamde me dood tussen al die gepensioneerden en chinezen en dergelijke toeristen. Het luisteren naar de didgeridoo en zelf gooien met een boomerang was wel leuk. Daarna heb ik uit miserie de lokale bus genomen naar Cairns in plaats van te wachten op de shuttlebus. Morgen ga ik duiken en snorkelen bij het Great Barrier Reef. Nog dubbel zo duur, dus laat ons hopen dat het een geslaagde dag wordt.

WWOOF 2

De andere dagen heb ik voornamelijk het huis helpen schoonmaken, maar ook wat in de tuin geholpen, zoals planten en kruiden verpotten, groenten in de moestuin planten en grond gaan halen met de kruiwagen. De resterende glazen en deuren zijn inmiddels geinstalleerd en John en Melody verhuizen donderdag van hun kamp naar het huis. We zijn nog eens gaan eten in een nabij gelegen roadhouse. Verder heb ik nog een bandicoot en possums gezien. In mijn vrije tijd heb ik wat gelezen, maar vooral enorm veel gepraat. Ook gelachen, vooral toen Melody een zin begon met 'So my sister has a waffle iron'. Ze waren echt heel sympathiek en hadden zelf ook veel gereist. John was Australisch en Melody Canadees. Vandaag moesten ze in Cairns zijn. Ik ben meegegaan en ga niet meer terug naar Ravenshoe. Ik begin nu dus aan de laatste etappe van Australie: de oostkust. Ik ben niet langer gebleven omwille van hygienische/gezondheidsredenen, maar vooral omdat ik dringend verder wil reizen. Ik heb namelijk eindelijk besloten na de oostkust naar Nieuw-Zeeland te gaan. Daarna even naar Belgie te gaan en vervolgens de VS en misschien zelfs Canada te bezoeken. Dit moet allemaal nog geregeld en geboekt worden. Ik heb genoeg van Australie en mijn hoofddoel (ontdekken wat voor mensen hier wonen en hoe ze leven) is nu echt wel vervuld. Australie is een prachtig land om te reizen en kan het aan iedereen aanraden, maar ik heb me geen moment thuis gevoeld.
Toen John en Melody me afzetten bij het hostel, hebben ze me nog een enveloppe met 150 AUD gegeven! Dat moest natuurlijk niet, maar Melody was blij dat ik geholpen had met het huis leefbaar te maken. De wallabies ga ik het meeste missen. Die huppelden gewoon overal rond op hun domein. Een koppel had een kleintje dat nog in de buidel zat, maar net groot genoeg om er soms uit te springen. Heel schattig.

John had kooien geplaatst o.a. in de tuin, omdat dieren van de groenten aten. Op een dag zaten er 2 possums in...